Onze collega Martine de Wit
Al 25 jaar schrijven we bij Het Nederlands Tekstbureau teksten voor honderden opdrachtgevers. Achter elke formulering en elk woordgebruik zitten de verhalen van onze tekstschrijvers. Zij doen hun werk iedere dag weer met plezier, deskundigheid en nieuwsgierigheid. In deze jubileumreeks vertellen we wie wij zijn. Wat raakt ons, wat drijft ons en welke teksten vergeten we nooit meer? Per keer zes vragen, één tekstschrijver en een warm inkijkje in 25 jaar vakmanschap. Deze keer: Martine de Wit, eigenaar van vestiging Rotterdam.
Wat deed je toen je 25 jaar was?
“Toen werkte ik als secretaresse. Na mijn opleiding Communicatie moest ik even moed verzamelen voor werk in mijn eigen vakgebied. Bij het uitzendbureau zeiden ze: ‘Dan word je toch eerst even secretaresse?’ Alsof iedereen dat wel kon. Nou, dat heb ik geweten! Wát een duizendpoot moet je zijn om dat werk goed te doen. Met mij achter de receptie liep er regelmatig iets in de soep. Sinds die tijd maak ik een diepe buiging voor mensen in een ondersteunende functie. Gelukkig kwam Het Nederlands Tekstbureau niet lang daarna op mijn pad, dat was voor iedereen beter.”
Wat is jouw schrijfritueel?
“Waar ik ben, is er muziek. Ik kan niet zonder. Dus de dag begint bij mij met het opstarten van Spotify. Tijdens het schrijven luister ik het liefst naar instrumentale muziek of muziek met teksten in een taal die ik niet ken. Anders wordt het zo’n rommel in mijn hoofd. Ik vraag me soms wel af wat ze nu in het Portugees, Swahili of Zulu zingen. En dan schiet die oude reclame van het NTI door mijn hoofd, met dat smetteloze gezin dat vrolijk meezingt met een vunzige Engelse tekst. Maar goed, dan heb ik in elk geval weer gelachen die dag.”
Welk woord gebruik je te vaak, maar wil je niet opgeven?
“Ik kreeg ooit van een opdrachtgever het verzoek het woord ‘leuk’ niet te gebruiken. Het zou een leeg, nietszeggend woord zijn. Natuurlijk heb ik toen aan zijn verzoek voldaan, maar ik was het stellig met hem oneens. Voor mij zegt het woord ‘leuk’ juist heel veel! Ik krijg er meteen een goed gevoel van. Net als het woord ‘gezellig’. Sommige woorden spreken niet tot je brein, maar tot je hart. Voor mij is een goede tekst dan ook een tekst die iets met je doet op gevoelsniveau.”
Martine werkt inmiddels alweer 15 jaar als tekstschrijver en wil met haar teksten de wereld iets mooier maken. Ze maakt graag verre reizen en is gefascineerd door andere culturen, vooral de Thaise. Naast schrijven is ze verslingerd aan dansen en zingen. Niet altijd mooi, wel steevast uitbundig en met plezier.
Wat is jouw beste eigenschap als tekstschrijver?
“Waar ik kan, stuur ik aan op iets dat mensen op een positieve manier beweegt en inspireert. Of het nu gaat om vreugde of troost, humor of hoop. Geen wonder dat veel van mijn opdrachtgevers zich inzetten om de wereld mooier te maken. Daarin zitten we volledig op één lijn. Ik heb mijn handen ook weleens gebrand door voor een nieuwssite te werken. Dat past dus totaal niet bij me! Die opdracht heb ik maar gauw aan collega’s doorgespeeld die daar meer affiniteit mee hebben. Dat is het mooie van onze diverse groep tekstschrijvers: elke opdracht past wel bij iemand.”
Wat vind je zelf het allerleukste aan je werk?
“Ik mag zulke inspirerende mensen interviewen, over zulke inspirerende onderwerpen! Zorgprofessionals die werken aan zingeving voor mensen in de laatste levensfase, of juist aan een kansrijke start voor jonge gezinnen. Wetenschappers en bestuurders die werken aan duurzame en rechtvaardige steden. Professionals die kijken voorbij vastgeroeste systemen en werken aan toekomsten waarin mensen tot bloei komen. Er gebeurt zó veel moois in ons land. Daar word ik heel blij van, elke dag opnieuw.”
Wat zou jij kopen als je nu 25 euro kreeg?
“Dat doneer ik aan de Whispers of Love Foundation in Oeganda, een school waar ik in 2024 vrijwilligerswerk deed. Je hoort weleens over erbarmelijke omstandigheden, maar je snapt er niets van voordat je het met eigen ogen ziet. En midden in de ellende is daar deze school, waar kinderen met de grootst mogelijke lol leren, zingen, dansen, spelen en het leven vieren. De organisatie huurt het terrein waar de kinderen les krijgen, maar onlangs kochten ze een stuk land om zelf een school neer te zetten. Met die 25 euro kunnen ze veel bouwmateriaal kopen.”