Onze collega Martijn Tamboer
Al 25 jaar schrijven we bij Het Nederlands Tekstbureau teksten voor honderden opdrachtgevers. Achter elke formulering en elk woordgebruik zitten de verhalen van onze tekstschrijvers. Zij doen hun werk iedere dag weer met plezier, deskundigheid en nieuwsgierigheid. In deze jubileumreeks vertellen we wie wij zijn. Wat raakt ons, wat drijft ons en welke teksten vergeten we nooit meer? Per keer zes vragen, één tekstschrijver en een warm inkijkje in 25 jaar vakmanschap. Deze keer: Martijn Tamboer, eigenaar van de vestiging Amsterdam.
Je werkt al meer dan 10 jaar voor HNTB. Wat maakt het werk voor jou zo boeiend?
"Ik hou van mensen. Iedereen heeft een verhaal. En als je even doorvraagt, heeft ook iedereen een passie. Tijdens een interview mag ik luisteren en doorvragen. Op een zeker moment ontstaat verbinding, inleving en een dieper contact. Daar woorden aangeven, vind ik een van de mooiste dingen die er zijn. Het helpt dat ik behoorlijk nieuwsgierig ben, want als tekstschrijver mag je je elke dag in iets nieuws verdiepen. Ik ben een mensenmens, maar eenmaal achter mijn computer, betreed ik mijn solistische wereld van taal en creativiteit. Dan mag je mij even niet storen, totdat het nieuwe verhaal weer even boeiend en pakkend is als de rest."
Wat is er veranderd aan ons vak sinds jouw start?
"Je hoeft de buren maar te spreken of de krantenkoppen erop na te slaan: overal hoor je over de snelle opkomst van ai. Taalmachines die wonderen verrichten. Is het nobele ambacht van tekstschrijvers dan binnenkort voorbij? Ik kan natuurlijk niet in een glazen bol kijken, maar een ding weet ik zeker: schrijven is meer dan woorden produceren. Het begint bij luisteren, doorvragen, verbanden leggen en aanvoelen wat iemand écht wil zeggen. Dat is en blijft mensenwerk. Maar goed, om op je vraag terug te komen; er is inderdaad erg veel veranderd nadat ik de Hogeschool voor Journalistiek begon met een typemachine!"
Wat is jouw schrijfritueel?
"Om echt in de schrijversroes te komen, heb ik toch wel focus en rust nodig. Vroeger was voor mij koffie heilig. Het eerste dat ik deed na het opstaan, was een flinke pot Italiaanse espresso zetten. Nadat ik eind vorig jaar een meditatieweek volgde, ben ik helemaal overgestapt op thee. Heerlijk in mijn schommelstoel staar ik over het water vanuit mijn woonboot in Amsterdam. Ideaal als het zomerzonnetje schijnt, want dan spring ik nog even voor een ochtendduik.”
Martijn is sinds 2016 eigenaar van Het Nederlands Tekstbureau Amsterdam. Hij heeft drie kinderen, een vriendin en een oude, zwarte kater. Sinds hij vorige zomer terugkwam uit India, heeft hij zijn kookkunsten verder uitgebreid naar spicy curries. Zijn volgende reis gaat naar Suriname, waar zijn vriendin vandaan komt. Martijn droomt stiekem nog over het schrijven van een boek. Maar ja, dat zullen alle tekstschrijvers wel doen.
Waar haal je inspiratie uit?
"Ja, vooral dat staren over het water dus. Lekker wegdromen en dan popt er ineens inspiratie uit. Maar natuurlijk zijn de grote meesters van de literatuur voor mij ook een groot voorbeeld. Als je zo’n klassieker leest, weet je weer hoe taal je ongelofelijk kan betoveren en bedwelmen. En kennis is onuitputtelijk, voor mij komt dat uit geschiedenis, filosofie, spiritualiteit en poëzie. Maar de grootste bron van inspiratie haal ik uit het leven, en niet uit oude boeken. Gesprekken, ontmoetingen, ontdekkingen en avonturen. Met ménsen."
Wat deed jij toen je 25 jaar was?
"Oei, dat is al de helft van mijn leven haha. Ik was toen een jong broekie, net afgestudeerd als schrijvend journalist. Ik werkte op de 24-uursredactie van de Rijksvoorlichtingsdienst. Ik moest de laatste fax rondbrengen in de Trêveszaal waar alle ministers wekelijks vergaderen. Ja, je hoort het goed: een fax. Ik zei toch dat er inmiddels heel wat veranderd is!"